ආදරේ හැටි

ආදරය නුඹ,
කිවින්දන් තැනුවාට

නුඹේ ආදරය, මා
ගොලුවෙක් කළා

කන්‍යා

අවුලක්ම නෑ
හැදුවහැකි කැඩුණට
ලෝක පරකාසෙට

පිරියන්න ඇහැක් වෙද
හදවතේ බිඳුණු තැන

කාසියේ දෙපැත්ත

සඳ එළිය
යුවලකට 
පෙම්වත් හැඟුම් මවයි
තනි මග යන්නෙකුට
බිහිසුණු රටා මවයි!

පව්කාරියට ගල් ගැසීම

නුඹට එරෙහිව අවි දරන අත්
වැඩිපුරම ඒවාද
නුඹෙ සිරුර වැළඳගත්

ගල් කැබලි අත දරන්
පෙළ සැදෙන මිනිසුනේ
ගසාපන් පළමු ගල
සුණු වෙන්ට මේ ක්‍රමේ . . .

කෙටි කතාවක්

නුඹේ ආලය කෙටි කතාවක්
දිගු කලක් මා සමඟ උන්නද
හිටි ගමන් ඇරඹී
ගුප්ත ලෙස නිම වුණ
විශ්මයට පත්ව ඉමි
පාඨකය ලෙසින් මම
කුම්ක් වේවිද ඉතින්
නිමාවෙහි පටන් සිට

තහනම් කෑම

හිම කිරමට මං ආසයි
හිම කිරමත් මට ආසයි
මගෙ හිසේ බර ගතිය
හිම කිරම පලවයි

වහන් වී ලෝකයෙන්
හිම කිරම රස බලමි
දුටුවොතින් ලෝකයා
බනියි මා උමතුවෙක්
ලොවට රහසේ උනත්
රස බැලූ හිම කිරම
මගෙ හිසේ බර ගතිය
වැඩි කරයි රිදුම් දෙයි!

YOU

you may be small
but you are big in heart
you may be weak
but you are strong in thoughts
you may be ugly
but you are pretty to someone
you may be turned down
but you can be an emperor of your own empire
because there is no one like you
in this world

හිඟන්නාගේ තුවාලය

ආදරය වණයක්
ස්පර්ශ කළ විට
සියුම් කිතියක් ජනිත කරවන
කසන තරමට ඔඩු දුවන
දුක් ලැබෙන බව දැනත්
ඇසිල්ලක සුව සොයන

පොතේ ගුරු වාදීන්ට

මාක්ස් එංගල්ස්
ට්‍රොට්ස්කි ග්‍රාම්ස්චි
භෞතිකවාද අපෝහකවාද
අර වාද මේ වාද
දයලෙක්ති ගැට පද
බර වචන රළු වචන
මහ ගොඩක් ඔළුව තුළ
බර වචන අකුරු කර
ලිය ලියා කන වෙලාවේ
නැගිටින්න පැමිනෙන්න
පොතෙන් පිට ලෝකයට
දැකගන්න සැබෑ නිර්ධන
පංති සගයන්
විඳගන්න හදවතින්
දුක් කඳුල දුක් සුසුම
නැගිටින්න අතදෙන්න
තථ්‍ය දුප්පතුන් හට
මොරදෙන්න ඔසවන්න
දුප්පතුන්ගේ හඬ

එයත් බැරි නම් සොයුර
කෙස් පැලෙන පුහු තර්ක
නගන පෙරලන වෙලේ
බිම් කොටා අල ටිකක්
ඉන්දන්න මෝසමට
පුරවන්න හිස් කුසක්
ඔබේ පොත්වල කියන
පංතියේ සගයගේ!

දුක

A සිතට එන කළ Bද එයි
A යන විට Bද යයි
මම A ප්‍රිය කරමි A මා පෙළයි
එනිසා B වෙත යමි B අන්සතුයි
C මා ප්‍රිය කරයි මට සිතක් නොහැඟෙයි
Dට මා සෙල්ලමකි...
A to Z හෝඩියම නැත්නම්
දුකක් නොදැනෙයි
අවාසනාවට මා එයටම ඇලෙයි

යුද වීරයා

මැති ඇමැත්තන්
හමුදාවෙ ලොක්කන්
පොර වදිති අරගන්න
සාමයේ ගෞරවය

මගෙ පුතුගෙ නාමය ඵලකයක් මත ඇත
රටම දන්නේ නැතත් දිවි දුන්නෙ රටට බව...
මටත් උඹෙ පියාටත් බිරියටත් දරු දෙන්නටත්
වීරයෙක් උඹ සදාතන නිහඬ

වාම වාදීන්

ලක් සිසු සටන්
බිහි වූ දා පටන්
තිඹිරි ගෙය වී නම්
සත්‍ය සමවාදීන්ට

සර්ව කාලීන වී නම්
හදවතේ වම් ස්වරය
සැහැසිකම් කරමින
කුරිරු වේවිද මව් බිමට!

බොල් වී

පාවෙන විටදි බොල් වී මතුපිට               හැළියේ
දෑතින් අරන් විසි කෙරුවා මම                එළියේ
නැංවී එන විටදි බොල් පැළ කල            එළියේ 
බොල් බව දැන දැනත් මගෙ සිත තව     ඇලියේ 

ගත නුඹෙ ඇතත් නැවතී ළඟ සිලි         සිලියේ
සිත නුඹෙ විටින් විට යනවා අව           කෙළියේ
මගෙ හද අදර කුටියෙන් ඉල්පී              එළියේ
තව හදවත් සමග නුඹ යයි                    සැණකෙලියේ

පැන පැන සැතපෙමින් ගොස් නුඹ හදින්        හද
නැවතත් අවුත් ඉල්ලයි මගෙ ලැගුම්                හද
කරලින් බර වෙතැයි පැතුමින් පුරා                 හද
බොල් බව දැනත් බොල් ගොයමට බඳිමි         හද

පොදු ප්‍රශ්න කෙටියෙන්

නුඹ නිසාවෙන් හිමි වූ
…සරසවි වරම
…නිසාවෙන් නුඹ …මට
…අහිමි වේවිද?

සෙනෙහස් මල් කඳුළු

දුවක නොවූවද දුවකට මෙන්ම                         බැඳී
බිරිඳ නොවූවද බිරිඳට වඩා                              බැඳී
මවක ලෙසින් සලකා නුඹ සමග                        හිඳී
නුඹ දුන් කඳුළු තව මගෙ සෙනෙහසට                 මදී

රැය දහවලෙහි වෙනසක් නොම සිතා                 බැඳී
නුඹ ගැන සොයා බැලුවා නුඹ මගෙ                  පරිදී
මගෙ අත් වැරැද්දෙන් නුඹෙ හදවතට                    රිදී
දුන් දුක වැඩියි කර මගෙ සෙනෙහසට                 හදී

සෙනෙහස් සුවඳ නැතියෙන් හද පුරා                    පිරී
මගෙ හද සැතපි ඇත කුටියක් තුල                     සිපිරී
හදවත ගැහෙද්දී පිටුපා ගිය                             ඉතිරී
නැවැතුණු පසුව හඬලා පල නැත                      පිපිරී

සුවඳින් වණින් පිරි මල් නුඹ වෙත                     දුන්න
පාගා කිලිටි කෙරු සෙනෙහස් මල්                ගොන්න
යලි ගෙන සුරත වෙත එසුවඳ                   නොවිඳින්න
මිනී  මල් පුදා සෙනෙහස                           සමරන්න!

කෝණය

එක කුඩය යට
වෙලී ගත උණුසුමට
මාවතේ යන යොවුන් යුවලට
මල් තුහිනයකි වට වැස්ස

තුන් සකය මත දුවන
වෙට්ටු දමා ඉගිලෙන
ත්‍රීවීල් මල්ලිලාට
කප් රුකකි මේ වැස්ස

දෙපයෙන් පණ ගහන
ආවරණ නැති මගේ නිල රථයට
අනෝරාවකි
පොද වැස්ස!

(අ?)සම්මත ප්‍රේමය

රතු මල් කුඩයට දම් පැහැ සාරිය ගැලපෙනවා නුඹට
ඔය සුදු මුහුණට එළියක් දෙන්නට පින් මදි ඉතින් මට

නොරටුන්ගේ බස අකුරු කෙරූවත් සැමදා සිත් රට නුඹට හිමී
නැතිමුත් හසරක් ඔබ මට මේ රට
මසිත් රට නුඹට හිමී

 
ගුරුතුමියයි නුඹ සිසුවා වෙමි මම පෙම්වතියත් නුඹමයි
කවදා හීනය කල එලි වේවිද
කාලය මට අහිමියි


(බොළඳ ගේය රචනාවක්ද මන්දා...
කොහොම උනත් ලිව්වෙ නම් සත්‍ය සිදුවීමක් ඇසුරෙන්.)

ගිය දෝණිට

දියවෙන වැකෙන ගොම මැටි පිරිබඩ          පොලොව

තාර තහඩුවෙන් වෑහෙන දිය                          කලත
වරිච්චියෙන් එල්බී උණ පතුරු                          ඇත
මුදුන් බාල්කයටත් අද සවිය                            නැත

තුන් ගින්දරක් නිවු සිරිමත් සවිය                        අත
වැරහැලි වෙලා ඇත පැද්දෙන ඇඳක්                  මත
මහ වැව සිදී වියලී ඉරි තැලී                             ඇත
පොඩි ඇල වේලි ගැන වෙහෙසී පලක්               නැත

පාලුය රැයම නිසලය නිහඬය                          දිගුය
තනි රකිනා සවිය උල ලේනිගෙ                     කවිය
තිබු එක පහන දැල්වූයෙත්                         අඳුරමය
ගොරවන්නෙත් නැතිව වැස්සම                  අසරණය

මහ ගෙය ඉඩම ඔප්පුවෙ මිලටත්                   වැඩිය
පත පොත දැනුම වෙත රුපියල                  යාලු විය
පැදුරත් නොදැන නුඹ වෙන් වී ගිය                 දිනය
මහ ගෙයි බාල්කය හිස මත                      පාත් විය

දෙවැනි මව්

කොනහමින් මා රිදවූ
දබර වී මා සිත තැලූ
මිතුරු ඇසුරට වැට බැඳ පෙලූ
පස මිතුරු ලෙස් වූ
දෙව් දුවයි ඔබ....

තනි නොතනියට ළඟ
දෙවැනි මව් නුඹ
කුඩම්මකු නොවී
හැදූ මව් නුඹ
වෙන්ව ගියත් නව කැදැල්ලක සිහිනෙට
යලි යලිත් සසර නුඹ වෙයන් අක්කා මට!

සරසවි බත

නිමිත්ත : සරසවි බත කා රු. 2500/= න් මසක් රෝල ගසා ගත හැක.

"ක්රා..ස් ස් "
"යස් මචං අද තුනයි"
බත් පතේ මැණික් ගරන අපි

අම්මත් එක්ක ලුණු නැතැයි වුණු දබර
දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය වී
හපමි ලුණු කුට්ටි

දුප්පත් දිව බොජුන
කවදා විඳින්නද
හූල්ලන අපි